"Συγκοινωνούντα δοχεία"
Με κούρασε η μιζέρια σας ρε άνθρωποι, όλο τρέχετε για τους άλλους, τρέχετε για εκείνους, μα ποτέ δεν τρέχετε για εσάς, ποτέ δεν τρέχετε για τους εαυτούς σας. Πάντα είστε αλλού μα ποτέ δεν είστε σε εσάς, πάντα είστε εκεί μα ποτέ δεν είστε εδώ.
Να αγαπάτε πάντα εκείνους, πάντα τους άλλους μα ποτέ εσάς;
Νομίζω πως με κούρασε η ζωή, νομίζω πως με κούρασε η καθημερινότητα, και κάπου εδώ σταματήστε λίγο την γη να κατέβω, νομίζω πως το χρειάζομαι, νομίζω πως το έχω ανάγκη. Αγάπα πρώτα εσένα, αγάπα πρώτα τον εαυτό σου το έχεις ανάγκη άνθρωπε το χρειάζεσαι, έτσι μόνο θα μπορέσεις να αγαπήσεις πραγματικά τους άλλους, μέσα απ' την αγάπη που έχεις για εσένα προκύπτει και η αγάπη που έχουμε για τους άλλους!
Αν όμως βρεις και αγαπήσεις έναν άνθρωπο στον οποίο καθρεπτίζεται ο δικός σου εαυτός, όταν δηλαδή είναι συγχρόνως και ένας άλλος αλλά είναι κι εσύ, σαν να λέμε ότι είστε μια μονάδα, τότε μήπως αγαπώντας τον άλλον πετυχένεις και την ολοκληρωτική αγάπη προς εσένα;
ΑπάντησηΔιαγραφήΜε βάση πάντα τα δικά μου δεδομένα για να επιτευχθεί ολοκληρωτική-ανιδιοτελής αγάπη του άλλου πρέπει πρώτα να έχει επέλθει ολοκληρωτική αγάπη του εαυτού μας. Και ας μην ξεχνάμε το θέμα δεν είναι να αγαπήσουμε τον άλλον επειδή καθρεπτίζεται πάνω του ο εαυτός μας αλλά επειδή είναι εκεί για να βγάζει στην επιφάνεια τα καλύτερα κομμάτια μας!
ΔιαγραφήΣε ευχαριστώ πολύ!